We zijn erin getrapt. Tickets gekocht, regenpak aan, zwemvest eroverheen. En toen in de Shotoverjet gestapt. Dat is eennogalsnelle boot waar je met 12 andere schapen in geperst wordt. Even zwaaien naar de fotograaf en dan met 80 kilometer per uur door de canyon. Onderweg nog een paar'three-sixties' gemaakt, maar vooral adembenemend dicht langs rotswanden gestuiterd. Het was een mooie kermisattractie, maar dan in het wild. We hebben ons niet laten verleiden om de videofilm en foto's te kopen, dus jullie moeten maar geloven dat we erin gezeten hebben...

Verder hebben we de Queenstown trails nog wat verkend tijdens een mooie wandeling en mountainbiketocht. Queenstown en Milfordsounds liggen hemelsbreed misschien 75 kilometer uit elkaar. Er ligt alleen nog een serieus gebergte tussen, zodat we zo'n 350 kilometer moesten reizen om in Milford te komen. De weg daar naartoe is echter onwaarschijnlijk mooi. Ontelbare watervallen, helderblauwe bergmeren, besneeuwde toppen, duizenden schapen en wat verdwaalde hobbits, het isnet een sprookje. Het begint bijna een soort van normaal te worden als we weer een waterval van 100 meter tegen komen, alsof je hersenen eraan gaan wennen. Milford Sounds ligt echt in de middle of nowhere aan een fjord aan de westkust van Nieuw Zeeland. Na 2 maanden samen reizen hebben we inmiddels zoveel vertrouwen in onze relatie dat we een 5 uur durende zeekayaktrip in een 2-persoonskayak hebben geboekt. Eerst met een speedboot met daarop de kayaks een heel eind richting zee en vervolgens heerlijk met wind, golven en tij mee op het gemakje terugpeddelen. Onderweg zeehondjes gezien en genoten van een heerlijke dag op het water in een prachtige omgeving. Zeekayakken is trouwens nog even wat anders met golven van anderhalve meter op volle zee dan in kniediep water op een riviertje... Maar we hebben zelfs geen ruzie gemaakt toen onze kayak duikbootachtige neigingen vertoonde.

Na het kayakavontuur weer dezelfde weg terug richting Queenstown, onderweg nog een nacht geslapen in Te Anau en daarna door naar Wanaka. Wanaka is een soort Queenstown, maar dan een stuk relaxter. Het ligt midden in de NZ Alpen aan een prachtig meer en is internationaal vooral bekend vanwege de Ironman triathlon.Helaas was de triathlon net 2 dagen voorbij toen we aankwamen anders was dat ook nog wel een aardige activiteit geweest..;-). In Wanaka zijn we lekker 2 dagen gebleven en hebben weer een prachtige mountainbiketocht gemaakt en 's avonds Lord of the Rings deel I en deel II nog eens bekeken. Nieuw Zeeland is echt zo mooi als in deze film!

Daarna weer verder naar de westkust. De westkust van het zuidereiland van Nieuw Zeeland is iets bijzonders. Slechts bevolkt door 1% van de kiwis, miljoenen zandvliegen en wat koeien en schapen.Hier liggen de Fox en Franz Josef gletschers op zo'n 10 kilometer van zee omringd door regenwoud. Het is echt heel bizar om het ene moment door een dichtbegroeide en heel groene jungle te lopen en het volgende moment aan de voet van een gletscher te staan. We hebben de Franz Josef gletscher uitgekozen om te beklimmen. Dat mag en kan alleen onder begeleiding van een gids en dus gingen we volledig uitgerust met speciale schoenen, stijgijzers, gore tex broek en jas in een groepje van 10 de gletscher op. De Gletscher smelt en beweegt een paar meter per dag, dus er is niet zoiets als een vast wandelpad. Iedere dag maken de gidsen nieuwe paden door spleten, over ijskammen en zelfs door ijsgrotten. We kregen zelfs ook allemaal een ijsbijl. Niet dat we daar veel mee konden, maar het staat wel heel stoer op de foto's. Het enige wat een beetje jammer was dat het rond een uur of 3 echt ging stortregenen. Niet echt lekker om door een koelkast te lopen en emmers water over je heengekieperd te krijgen. Wel goed voor de plantjes en vandaar dus ook.... het regenwoud!

Volgens de meeste Nieuw Zeelanders wil je verder eigenlijk niet aan de westkust zijn (zandvliegen!), dus na de Gletscher zijn we richting Nelson gereden. Dit is de poort naar Abel Tasman National Park. We zijn van plan om hier een paar dagen te blijven, lekker te wandelen en daarna richting Kaikoura te rijden voor het zwemmen-met-de-dolfijnen festijn. En zo komt er weer een einde aan deze episode.....