We wensen jullie vanuit een zonnig Australie een gezellige kerst en een mooi nieuw jaar. We vinden het erg leuk om jullie reacties te lezen, bedankt!

Het klinkt misschien een beetje raar, maar na al dat gereis hadden we toch echt even behoefte aan vakantie.. ;-). Byron Bay bleek een uitstekende plek om een paar dagen lekker te ontspannen. We hebben ons 4 dagen lang vooral druk gemaakt over de temperatuur van het water (uitstekend), de hoogte van de golven (hoog genoeg voor ons) en het tijdig aanbrengen van een dikke laag zonnebrand (factor 30, 4 uur waterbestendig). Lekker peddelen en zo nu en dan een paar meter rechtop staan op een surfplank geeft wat ons betreft een prima benadering van het vakantiegevoel. Byron Bay zelf is een prettig aanvoelend surfdorp met een paar leuke restaurantjes, straatmuzikanten en andere gezelligheid. Heerlijk!

Het achterland van Byron Bay zag er ook veelbelovend uit. Dit deel van Australie staat bekend om de enigszins alternatieve levensstijl en het centrum van dit alles is Nimbin. Volgens de LP een uit de hand gelopen sociaal experiment. Er opaf dus. Tot 1973 was Nimbin een klein dorpje met voornamelijk landelijke activiteiten. Toen was daar het Aquarius popfestival. Na afloop van het festival zijn er wat bezoekers blijven hangen en nooit meer vertrokken. De activiteiten zijn nog steeds landelijk. Ze houden zich voornamelijk bezig met het kweken, roken en verkopen van Marihuana en een niet onsuccesvolle strijd met de lokale politie. Zo rond het middaguur komen de bussen met toeristen uit Byron Bay aan. Rond een uur of 2 is het halve dorp aan de vredespijp aan het lurken. En rond een uur of 5 is het dorp uitgestorven en ligt iedereen te snurken. We hebben de vredespijp overgeslagen en zijn op zoek gegaan naar een mooie waterval met rope-swing in het oerwoud. Als je dan met het touw in je handen op een meter of 15 boven het water staat is het toch even spannend en goed voor de adrenaline productie!

Na Nibbit zijn we verder afgezakt naar het zuiden. Via Yamba aan de kust richting Bellingen. Dit dorpje ligt aan de 'Waterfall way', vanwege, het is niet te geloven, de enorme hoeveelheid watervallen in de regio. Het lijkt of de tijd hier een jaar of 30 heeft stil gestaan. Mooie oude huizen in een mix van cowboy saloons en koloniale paleisjes. De plaatselijke camping is onlangs overgenomen door een vleermuiscolonie met 40.000 nieuwe inwoners, dus we slapen lekker in de jeugdherberg. Een soort villa kakelbont, compleet met veranda en prachtig uitzicht over de rivier en achterliggende bergen. En er zijn volop leuke activiteiten! We hebben een mooie wandeling door het regenwoud gemaakt, lekker een dagje in een kano over de rivier gedobberd, een pittige mountainbiketocht gemaakt, en middag gesurfed op het strand, boekjes gelezen, in de hangmat gehangen, in een autoband in de rivier gelummeld, gepooled met 4 nieuwe Nederlandse vrienden en de kat geknuffeld. Het plan was om 2 nachten te blijven, maar het zijn er inmiddels 6 geworden. Dat heet hier 'living on Bello time'. Als Bellingen niet zo belachelijk ver van Europa zou liggen zou het hoog op onze lijst van permanente vakantieadressen staan.

We hebben nog niet echt een kerstgevoel hier. Ondanks de kerstman die gistermiddag met 35 graden zat te druipen in zijn rode pak op de stoep van de plaatselijke supermarkt. Het is een beetje onwerkelijk om kerst te vieren in de zon en zonder familie en vrienden. Maar gisteravond hadden we toch ineens een spontaan kerstdiner met een stel duitsers, een taiwanees, 4 australiers en 3 engelsen. De mix van culturen en leeftijden geeft een heel bijzondere (kerst)sfeer en het was buitengewoon gezellig. Zo dadelijk gaan we met z'n allen naar het strand en daarna gaat de bbq aan. Vreemd, maar wel lekker!