Wonderland in het midden van Australie is rood zand, een paar struiken en een middagtemperatuur van 40 graden. Pffff, het was even wennen toen we het vliegtuig in Alice Springs utstapten. Voelde als eenoven!Nu een paar dagen verder en het valt allemaal hartstikke mee. Door een lekker windje, sunscreen 30en heeeel vroeg opstaan, is de outbackmeer dan prima te doen. 's ochtends worden we gewekt door het gekwetter van de kaketoes die in zwermen over de camping vliegen.

We hebben onze Wicked 4WD camper opgehaald (hij is helemaal te gek, zie foto's) en zijn naar Uluru (Ayers Rock) gereden. Meteen Uluru met sunset meegepakt. Geweldig mooi.Toen hadden we bedacht dat het wel aardig zou zijn om de volgend dag met een gids om de rots heen te lopen om zo wat meer info te krijgen. Dat hoeven we niet meer te doen. De rots en alles eromheen is wel erg toeristisch.. Daarna zijn we weer verder getrokken richting Kings Canyon. Veel minder toeristisch en prachtig mooi. De zandsteen rotsen hebben alle kleuren van de regenboog, zodat je echt het gevoel hebt alsof je in een schilderij wandelt.

Ze hebben hier ook heel lieve hondjes. Ze heten allemaal 'dingo' en lopen vrolijk over de camping. Het schijnt beter te zijn omze niet te aaien.

Links rijden is trouwens niet lastig. Je moet meer op je hoede zijn voor loslopend wild dan de neiging om rechts te rijden te onderdrukken. Vanochtend zei de mevrouw van het benzinestation dat we moesten oppassen voor lopslopende kamelen op de weg. 'They are pretty stupid...' Nou dat viel uiteindelijk wel mee. Elegant huppelend gingen ze voor onze wicked campervan aan de kant. Naast alle kangaroes, walibies, dingo's, hagedissen etc.

Vandaagzijn weoff-roadterug naar Alice gegaan. Gewoon zand en kiezels en nog meer zand. Onze 4WD wicky kon het makkelijk aan. Het kleine monsterrijdt super. Verder is het een crappy camper: de keuken die er in hoort te zitten is er eigenlijk niet (tenzij jeeen watertank met wat planken eromheen als keuken bestempelt), de gordijnen die er hangen kunnen op een paar meter na niet dicht, de matrassen zijn zo dun dat martijn vandaag al op zoek is gegaan naar een chiropractor en het interieur (?) is nog net aangevreten. Maar... maar... we houden nu al van onze wicky, want hij rijdt als een trein en is de knapste van alle campers in heel Australie. We oogsten vooral veel glimlachende gezichten met detekst achterop onze camper. De komende weken rijden we door Australie met de tekst: 'It is not the length of the wamp that matters, but the magic in the stick!' En zo is het!

Na de 200 km offroad van vandaag hebben we de smaak te pakken. Morgen gaan we richting Queensland over de plenty highway. Dat is dus geen echte highway, maar een offroad track met zand dwars door het midden van Australie. 800 kilometer zandhappen en stuiteren in onze wicky. Meer over de track in een volgende episode....

Morgen laten we Alice alweerachter ons iggen en gaan via een off-road track helemaal naar Queensland. Dat gaat wel een paar dagen duren, maar we hebben alle tijd!